چند باری از «پابلو میلانِس»، ترانهسرا، آهنگساز، نوازنده و خوانندهی نامدار کوبائی برایتان نوشتهام و برخی ترانههایش را که با خوانندگان معروف دیگر کشورهای آمریکای لاتین، به صورت دو صدائی اجرا کرده را همراه با برگردان فارسیاشان در این صفحه آوردهام. حالا هم یکی دیگر از ترانههای بسیار معروف او را که با همصدائیِ «کائتانو بلوسو»، آهنکساز و خواننده نامدار برزیلی اجرا کرده است را برایتان میآورم، البته به همراه برگردان فارسی آن.
یادتان باشد آنکه با خواندن بند اول، ترانه را آغاز می کند «بلوسو» است و «میلانِس» در بند دوم به او میپیوندد.
پابلو میلانس کائتانو بلوسو
بگذار با بوسهای بیدارت کنم // در بامداد سبزی که منتظر توست
بگذار بهار را جشن بگیرم // در زیبائی بزرگ آغوشت.
بگذار از اینسو به آنسوی جهان بدوم // که نه محدوده، و نه مرزی در آن می شناسم.
بگذار بر سینهات بیارامم // تا مثل زبانهی آتش به پوستم گرما ببخشد.
بگذار از حادثههایت بگذرم // و به چیزی از این گونه توسل نجویم
نَم بر چشمان و چشمههایت بنشانم // و در ژرفای جانت نفوذ کنم.
بگذار با بیدار کردنت این شانس را بیابم که همسخن شویم // و اشتیاقمان را با هم تقسیم کنیم
و در بامداد سبزی که رو به پایان دارد // یکبار دیگر به تکرار بگویم که دوستت دارم.