من فکر نمیکنم هیچ ملتی مثل ملت فلسطین بلد باشد دل دوستارانش را به درد بیاورد. اگر قتل عام «صبرا» و« شتیلا» به تاریخ بپیوندد، اگر در بمباران روستاهای فقرزدهی غزه و ساحل غربی فاصلهای بیافتد، تازه آن وقت خودشان با یک خودزنیِ جنون آمیز دل دیگران را به درد میآورند. از وقتی ترشحی از رنگ سبز اسلام بنیادگرا بر رنگین کمان رویای آزادیِ این مردم بیپناه پاشیده شده است دیگر حتی حس همدردیبرانگیزِ مظلومیت را نیز از دست دادهاند.
هرچه هست سلطه جوئی است و شعارهای رعشهآوری که از گورهای هزار و چهارصد ساله برمیخیزد، و میرود تا دنیا را بیش از پیش به این طاعون تازه آلوده کند.