من این فیلم طنزآلود کوتاهی را که در زیر میبینید هفده سال یش در مورد رابطهی عمیق مردم هلند با دوچرخههایشان ساختم، که در زمان خودش مورد توجه بسیاری از جشنوارهها قرار گرفت. فیلم به صورت مستند است بدون هیچ حرف و مصاحبه و گفتگوئی. بنابراین درک آنچه در این فیلم پانزده دقیقهای گفتهام به کمی دقت نیاز دارد. خاطرم هست وقتی در یکی از جشنوارهها فیلم را نمایش دادند منتقدی نوشت که چرا این همه توجه به فیلمی که نود در صدش فیلمهای آرشیوی است شده است. این منتقد تمام صحنههائی که من آگاهانه به صورت سیاه و سفید فیلمبرداری کرده بودم تا در هماهنگی با فیلمهای آرشیوی قرار گیرد فیلمهای آرشیوی تصور کرده بود. این را گفتم تا نخ بدهم مبادا شما هم صحنههای سیاه و سفید فیلمبرداری شده را با فیلمهای آرشیوی اشتباه بگیرید!