دوست عزيز‘ نه فقط با شما بد نشدم بلكه سپاسگزار هم هستم كه نظرتان را برايم فرستاديد. ضمنا يادت باشد كه رمان هنوز تمام نشده. شما تازه 7 فصل از 26 قضل آن را خوانده ايد. باقي را مي توانيد به تدريج بخوانيد شايد پاسخ برخي از پرسشهايتان را بگيريد.
با سپاس. ر.ع

حناب آقاي علامه زاده...
داستان غوك را بعد از سالها كه از حاپش مي گذرد دوباره خواندم. برايم بسيار حالب بود. به خصوص كه آدم حايي غربتي باشد.... آدم را مي برد به ولايت . به محلاتي كه الان حوانترها نميدانند ... يا شهرستاني ها نميشناسند ... بيمارستان عيسي ابوحسين... كاش مي توانستيد لبخند مرا به هنگام خواندن در اين ولايت غريب ميديد. زيبا بود.
اما كاش حالا كه از محلات مي گوييد كمي دقيقتر شرح ميداديد.
راوي در ميان داستان عوض ميشد. و رشته داستان با وحود زبان گرم و دلنشينش ذهن خواننده را پراكنده مي كرد. يك عالمه اطلاعات مي داد .... ار محله و آدمهايش _ بدو ن اين كه نتيحه بگيريم... هدف بازگويي اين همه اطلاعات حيست... آن هم بعضي نيمه رها شده.
زبان گويش كلفت دهاتي ... مرد لات... بحه مدرسه اي و مادر بزرگ يكسان بود. به خصوص كلفت كرماني... (تاكيد روي شهرستان براي حيست... زبان؟فرهنگ؟)
به هر حال خسته نباشيد. حكايت شيريني بود كه مرا با يك عالم سوال تنها گداشت. (الان با من بد شدين كه اين قدر غر زدم؟)

دورود بر جناب علامه زاده
سپاس از تغييرات مباركي كه در در بلاگ ايجاد كرديد. من خود فيلم آواره را نديده ام ولي ترانه خوش وزن آن را بارها و بارها شنيده ام و اين هم فرصتي بود تا صحنه هاي واقعي فيلم را ببينم.
من فرصت تماشاي نمايشنامه مصدق را در اجراي واشنگتن آن داشتم و وقتي امروز اين لينك را كه مربوط به سخنراني يكي از نماينده هاي كنگره امريكاست ديدم فكر كردم شايد شما نيز علاقمند به شنيدن آن باشيد.

http://recap.fednet.net/archive/Buildasx.asp?sProxy=80_hflr040506_146.wmv,80_hflr040506_147.wmv,80_hflr040506_148.wmv,80_hflr040506_149.wmv,80_hflr040506_150.wmv,80_hflr040506_151.wmv,80_hflr040506_152.wmv,80_hflr040506_153.wmv,80_hflr040506_154.wmv,80_hflr040506_155.wmv&sTime=00:03:17.0&eTime=00:01:11&duration=00:42:42.0&UserName=reppaultx&sLocation=G&sExpire=0