یه دونه انار، دو دونه انار…!

پس از سه هفته دوندگى و دیدار و گفتگو، جلسه بازى و مهمانى و گردهمائى در لس آنجلس، دیروز به سرزمین یار و دیارم هلند برگشتم، با دستى پر از قرار و مدارهائى نه چندان بى گیر و گرفت که در سفر بعدى ام، فوریه آینده، باید پى شان را بگیرم. 

و اما از دیدارهاى سخت شیرین، که تعدادشان این بار بیش از بارهاى پیش تر بود، یکى دیدار دوباره با استاد شکرالله منظور بود که با هدیه اى چشمگیر همراه شد. 

دوستانى که با اثار نقاشى سال هاى اخیر استاد آشنایند مى دانند که در بسیارى از آنان از فرم و رنگ انار استفاده اى خلاقه شده است. سه سال پیش بود که براى نمایش فیلم "تابوى ایرانى" به گوتنبرگ سوئد، محل سکونت استاد منظور رفته بودم که او با یک تابلوى زیبا از انارى سرخ به دیدارم آمد که از آن پس زینت بخش دیوار خانه ام است. 

استاد چون خوب مى داند کارهایش، بویژه با سوژه ى انار را خیلى دوست مى دارم این بار هم زحمت کشیده بود و یک نقاشى تازه با سوژه ى انار برایم از سوئد به لس آنجلس آورده بود که عنوانش مثل خودش زیباست: "انار رو سفید"!

شیرین تر این که زیر این نقاشى به خط زیباى خویش نوشته است: براى دوست و هنرمند عزیز و موسفید، رضا علامه زاده!

با سپاس از استادم، عکسى از این دو اثر ارزنده را براى تماشاى دوستان در اینجا به یادگار مى گذارم.  

 manzoor.JPG