“پناهی” و سینمای معترض ایران

"جعفر پناهى بجاى اینکه بگذارد روحیهاش در هم بشکند و تسلیم شود، بجاى اینکه بگذارد وجودش از خشم و ناامیدى پُر شود، یک نامهى عاشقانه به سینما خلق کرده است. فیلم او سرشار از عشق به هنر، به جامعهاش، به کشورش، و به تماشاگرانش است." 

این حرف را "دَرن آرونفسکى"، خالق فیلم زیباى "قوى سیاه" که ریاست هیئت داوران "جشنواره برلیناله" را بهعهده داشته، زده است.

taxi.jpg

گرچه هنوز فرصت دیدن فیلم "تاکسى" را نیافتهام تا نظری در مورد حرف و حدیثهای حاشیهای آن داشته باشم، اما بهدلیلی مشابه با آنچه از آرونفسکى نقل کردم، موفقیت چشمگیر جعفر پناهى را در جشنواره سینمائى برلین به او، و به کنشگران سینماى معترض در وطن، صمیمانه تبریک میگویم. 

□◊□