نماز جمعه ی فردا: سناریو بد، سناریو خوب

سناریو بد:

بیرونی / دانشگاه تهران / ظهر

[نمائی از بالا]: فضای دانشگاه دودآلود است و ابری تیره آن را پوشانده است. دوربین بر فراز چند هزار نمازگزار که محوطه دانشگاه و خیابان‌های جنبی آن را پوشانده‌اند می‌چرخد.

[نمائی متوسط] از: خطیب نمازجمعه (آیت الله رفسنجانی) که دارد هم از ستمی که به مردم و موسوی و کروبی شد، و هم از جفائی که به خودش و به رهبر رفت حرف می‌زند، بی‌آنکه تنافضی در آن ببیند.

[نمائی درشت] از: سید حسین موسوی که در حال سجده سر بر مُهر می‌فشارد.

سناریو خوب:

بیرونی/ شهر تهران / ظهر

[نمائی از بالا]: هوای تهران صاف و آفتابی است. دوربین روی جمعیت میلیونی که خیابان‌های اصلی تهران را انباشته‌اند می‌گردد. اقیانوسی سبز و آرام تا افق شهر گسترده است.

[نمائی متوسط] از: سید حسین موسوی که از بالای سقف ماشینی به مردم اطمینان می‌دهد که بر سر پیمانش با آنان هست و دستکم تا ابطال انتخابات و رای گیری مجدد در کنارشان می‌ماند.

[نمائی درشت] از: خطیب نمازجمعه (آیت الله رفسنجانی) که چشم به این اقیانوس مواج دوخته و سکوت کرده است، چرا که می‌داند فرقی نمی‌کند چه بگوید!

[پایان]