آواهای بدیل از خاورمیانه

بهار امسال، دانشگاه موهلنبرگ در فیلادلفیای آمریکا، یک سری نمایش فیلم و سخنرانی با عنوان نه‌چندان با مسمّای «آواهای بدیل از خاورمیانه»، سازماندهی کرده است که ماه پیش با نمایش و گفتگو در مورد فیلم «یول = جاده»، ساخته‌ی فیلمساز فقید ترک، یولماز گونی، آغاز شده است و در هفته‌های گذشته با فیلم‌های دیگری همچون «سفر بلند» ساخته‌ی اسماعیل فرخی، فیلمساز مراکشیِ مقیم فرانسه، «Head-on به جلو (؟)»، ساخته‌ی فاتح آکین، کارگردان معروفِ ترک ساکن آلمان، و سخنرانی راجر آلن، استاد زبان عربی از دانشگاه پنسیلوانیا با عنوان «تاریخ ناشناخته‌ی هزار و یکشب» ادامه یافته است. در دنباله‌ی این برنامه، همین چهارشنبه آینده (۱۱ آوریل)، فیلم «قندهار» از محسن مخملباف به نمایش در خواهد آمد که تونی کارتلی، رئیس دانشکده‌ی زبان انگلیسی دانشگاه موهلنبرگ اداره‌ی جلسه‌ی گفتگو در باره این فیلم را به عهده خواهد داشت.
           و اما هفته‌ی بعد از آن، که هفته‌ی پایانی این رشته نمایش و سخنرانی نیز خواهد بود، به من اختصاص داده شده است که از روز دوشنبه شانزدهم تا جمعه بیستم آوریل هر روزه با نمایش فیلم و سخنرانی و گفتگو با شرکت کنندگان ادامه خواهد داشت (من روز جمعه عازم فیلادلفیا هستم). در آن هفته، علاوه بر نمایش فیلمی از خودم، «میهمانان هتل آستوریا»، سه فیلم دیگر هم به انتخاب من به نمایش در خواهند آمد که با موضوع بحثم در مورد سینمای پس از انقلاب ارتباط دارند: این سه فیلم، «دونده»، ساخته‌ی امیر نادری ، «خانه دوست کجاست؟» ساخته‌ی عباس کیارستمی، و «دایره»، ساخته‌ی جعفر پناهی هستند. روز چهارشنبه هیجدهم آوریل هم یک سخنرانی در رابطه با سانسور در سینمای ایران خواهم داشت که برایش عنوان «فراز و نشیبِ سینمای ایران» را برگزیده‌ام (این روزها مشغول تکمیل متن همین سخنرانی هستم، که البته به انگلیسی است و وقتی از فیلادلفیا برگردم آن را به فارسی بر خواهم گرداند و در این صفحه در دسترس علاقمندان قرارش خواهم داد).