تارهاى چپر اندامت

ترانه هاى فلامنکو با همه اینکه مثل تمام ترانه هاى بومى سینه به سینه نقل شده و تکامل یافته اند اما از قواعد معینى نیز پیروى مى کنند. در کتابى که اخیرا از اسپانیا به دستم رسید و عنوانش “فلامنکو، موسیقى آلترناتیو” است تمام دسته بندیهاى سبکى ترانه هاى فلامنکو تشریح شده و نمونه اى از شعرهاشان آمده است. کسانیکه کمى با این موسیقى آشنایند و به آن گوش میدهند بارها به لغاتى مثل “بولریا”، “الگریا”، “سوله آ” و جز اینها در عنوان ترانه هاى فلامنکو برخورده اند. این نامها و بسیارى دیگر در واقع اشاره به تمها و سبکهاى مختلف ترانه هاى فلامنکو دارند. جالب است بدانید که تفاوتها نه تنها در تم موسیقى و شیوه اجراى خواننده که نیز در بلندى و کوتاهى مصراعهاى شعر و حتى موضوعات و مضامین ترانه هاست. حالا با این توضیخ کوتاه غیر تخصصى اجازه بدهید یک ترانه که به لحن ﴿سبک؟﴾ میرابراس “Mirabrás” تعلق دارد را برایتان از همین کتاب که نویسنده اش “خوزه آنتونیو آنگولتا پراگون” است، ترجمه کنم. من شخصا محو شیرینى کلام و ظرافت بیان این ترانه شدم. تا شما چه بگوئید!


آه چه ظریفند تارهاى چپر اندامت.
چه رنجى دارد کسى را دوست داشته باشى
که دوستت نداشته باشد.
و من دوستت دارم،
و به شرم هم باور ندارم!
به کنارم بیا، زیبا
از من دور مشو، نمکین.
برایت شاه بلوط گالاروزا آورده ام
سیب گلاب و هلو و پرتقالهاى چینى،
سیب زمینیهاى شیرین
و آهى که طعم دارچین دارد!
تو دندانهائى دارى از دانه هاى برنج آغشته به شیر.